Zawracanie głowy gramatyką

   Podzielam pogląd Jerzego Urbana, że dziennikarzowi znajomość gramatyki, czyli zasad budowy języka polskiego, jest zbędna. Albo się ma predyspozycje do pisania, albo się ich nie ma.

   Z teorią gramatyki zawsze było u mnie cienko. Mimo to nigdy - trawestując pana Jourdain z komedii „Mieszczanin szlachcicem” Moliera - nie odkrywałem ze zdumieniem, że „piszę prozą”, posługując się rzeczownikami, czasownikami, przymiotnikami, liczebnikami, przyimkami, zaimkami, przysłówkami, spójnikami, partykułami i inszymi - jeśli przez przypadek już nie wymieniłem wszystkich - częściami mowy. Po cholerę sobie tym nazewnictwem zawracać głowę? Wyznanie to wielce niepedagogiczne, ale jam przecież nie belfer!

01.2008